Persona 4 Revival indrukken: Terug naar Inaba, met de 'Koninklijke' behandeling

Persona 5 Royal was een keerpunt, niet alleen voor Atlus en Sega, maar voor het hele JRPG-genre, dat op de een of andere manier is beïnvloed – bijna 'geïnfecteerd' – door enkele kenmerken die die titel in zijn definitieve versie definieerden. Het is niet moeilijk om andere games te vinden die inspiratie hebben gehaald uit het gebruik van lettertypen in de menu's, de presentatie van vaardigheden, items, de HUD, de kaart en zelfs de post-battle sequenties, met de verdeling van ervaring, loot enzovoort. Inderdaad, Persona 5 Royal, naast een meesterwerk, blies nieuw leven in een genre dat is blijven groeien en uitbreiden. En dat omvat niet alleen turn-based gevechtsspellen zoals de 'eerste neef' Metaphor ReFantazio of de westerntitel Clair Obscur: Expedition 33.

Maar om Persona 5 (en Royal) te laten bestaan, moest Atlus een pad banen, vele paden vrijmaken en een comfortabel tempo vinden om het koord te bewandelen waar visual novel-elementen naast een traditionele JRPG bestaan. Het is dan ook logisch dat de eerdere delen van de studio – die verhalen hadden die net zo ambitieuzer waren dan het vijfde deel – ook een vernieuwing krijgen, aangepast voor een nieuwe generatie spelers die graag meer 'Royal'-titels willen verslinden. Als eerste was *Persona 3*, dat zijn 'R'-versie, 'Reload', lanceerde, en nu is het eindelijk de beurt aan *Persona 4*, waarvan de 'R' staat voor 'Revival'.




Persona 4 Revival is geen remaster van Persona 4 of Persona 4 Golden met nieuwe graphics, maar eerder een volwaardige remake op zichzelf. Alle stemlijnen zijn opnieuw opgenomen door nieuwe stemacteurs, het 'basis'-verhaal is aangepast om meer samenhang te garanderen met het derde deel van het avontuur en natuurlijk zijn er nieuwe locaties, dialogen en variatie toegevoegd aan de systemen. Ja, Persona 4 Revival heeft wat wij bij P3R 'de Koninklijke behandeling' noemen, gekregen, maar tegelijkertijd weet het hoe het kan profiteren van zijn verbluffende visuele identiteit, die al een van de beste in de hele franchise was.

Met dit alles in gedachten komen we aan in die kleine ruimte met zes gamingstations, waar een charmante Sega-medewerker me vertelt dat ik kan gaan zitten en 30 minuten kan genieten van de twee demo's die ze voor het spel hebben voorbereid. En alleen al door het titelscherm te zien en te zien hoe het spel in die eerste paar seconden verloopt, voel je je al alsof je weer thuis bent.